"มอง (The Gaze)" ประติมากรรมชิ้นนี้ตั้งคำถามถึงความหมายของพื้นที่ที่เปลี่ยนไปตามกาลเวลา โดยใช้ "ดวงตาซ้าย" สะท้อนภาพวิถีชีวิตยามกลางวัน และ "ดวงตาขวา" สะท้อนภาพสถานที่เดียวกันในยามค่ำคืน การซ้อนทับของสองช่วงเวลาชี้ให้เห็นว่า แท้จริงแล้วสถานที่ไม่ได้เปลี่ยนไป สิ่งที่เปลี่ยนคือ “สายตาที่มอง” ผลงานนี้ได้เปลี่ยนเวลาให้เป็นรูปธรรม ดวงตาขนาดใหญ่ไม่ได้เพียงเฝ้ามองเมือง แต่ยังถูกเมืองและผู้คนมองกลับมา ทำหน้าที่เสมือนพื้นที่โต้ตอบและเครื่องบันทึกความทรงจำ ที่สะท้อนภาพชีวิตของทุกคนในสถานที่แห่งนี้ไว้อย่างสมบูรณ์